WordPress 7.1 Klasik Bloğu Ekleyiciden Gizliyor

Yirmi yıllık WordPress deneyimi şunu öğretti: bu projede hiçbir özellik gürültüyle kaldırılmaz. Üçüncü taraf sayfa yapıcılarının bir yazıya tuhaf işaretleme bıraktığı her seferinde sessizce sığındığımız Klasik blok da Gutenberg dönemi başladığından beri sessiz bir vedaya çoktan başlamıştı. Bu hafta o vedanın bir sonraki adımı trunk’a indi. Sürüm notlarında küçük görünen ama teknik olmayan bir editörün tanıdık bir düğmeyi bulamadığı ilk anda büyüyen türden bir değişiklik.

Kısa versiyon: WordPress 7.1 ile birlikte Klasik blok, blok ekleyiciden varsayılan olarak gizleniyor. Mevcut Klasik içerikler hâlâ görüntüleniyor ve düzenlenebiliyor. Yeni yazılarda editörler eski TinyMCE kutusunu standart blok kütüphanesinden bulamayacak. Geri getirmek için bir filtre var. Politikanın tamamı bu.

Klasik bloğa hâlâ alışkın editörlerle müşteri sitelerini ayakta tutuyorsanız — kim olduğunuzu biliyorsunuz — WordPress 7.1’in 19 Ağustos’ta yayınlanmasından önce planlamanız gereken değişiklik bu. İçinde gerçekten ne olduğu ve sahada ne yapacağımız aşağıda.

Gerçekten yeni olan ne

Değişikliği Marin Atanasov, 23 Haziran 2026 tarihinde Make/Core’da Hiding the Classic block from the inserter in WordPress 7.1 başlığıyla duyurdu. Çekirdek uygulaması aynı gün, tyxla imzalı wordpress-develop PR #11712 ile birleşti ve Trac #65166‘ya bağlı 62546 numaralı changeset olarak işlendi. Çalışma, Gutenberg PR #77911‘in çekirdeğe taşınmış hali; aynı davranış Mayıs ayında Gutenberg 23.1 ile zaten yayınlanmıştı.

Davranış net. Klasik blok (blok adı core/freeform) artık ekleyicide, blok kütüphanesinde, eğik çizgi komutlarında veya dönüştürme menüsünde görünmüyor. Editör arayüzünden yeni bir Klasik blok eklemeye çalışan kimse onu bulamayacak. Make/Core yazısının ifadesiyle, “mevcut tüm Klasik bloklar (her türlü <!-- wp:freeform --> içeriği dahil) eskisi gibi görüntülenmeye ve tamamen düzenlenebilir olmaya devam ediyor.” Veritabanında hiçbir şey taşınmıyor. Yayında olan yazılarda hiçbir şeye dokunulmuyor.

Bloğu geri açmak için gerçek bir gerekçeniz varsa sözleşme tek bir filtre:

add_filter( 'wp_classic_block_supports_inserter', '__return_true' );

Filtre, yazı nesnesini parametre olarak alıyor; yani içerik türüne, role veya yazının zaten bir Klasik blok içerip içermediğine göre kapsayabilirsiniz. PR tartışmasında açıkça belirtildiği gibi, bu kasıtlı olarak register_post_type tarzı kalıcı bir bağımsız değişken yerine dar kapsamlı bir filtre olarak tasarlandı; çünkü hedef yolu zamanla tamamen kapatmak, kalıcı bir genel API tutmak değil.

Değişiklik WordPress 7.1 ile geliyor. 7.1 yol haritasına göre Beta 1 tarihi 15 Temmuz, kararlı sürüm 19 Ağustos.

WordPress tarafında bu neden önemli

Diff’i okuyan bir geliştirici için bu küçük bir değişiklik. İki yüz editörü olan, hayatını kolaylaştırmak için Microsoft Word’den Klasik bloğa yapıştırma alışkanlığını yıllarca sürdürmüş bir site için bu bir eğitim konusu. İki çok farklı konuşma, ve ikincisini yıl sonuna kadar sahada tekrar tekrar yapacağız.

Ekibimizin defalarca yaşadığı birkaç pratik gerçek:

• Klasik blok bir özellik değil, bir alışkanlık. Bugün hâlâ kullanan editörlerin büyük çoğunluğu, 2010 ile 2018 arasında TinyMCE üzerinde eğitildi. core/freeform‘a değil, o deneyime bağlılar. Paragraf, Başlık, Liste ve Alıntı blokları onların gerçekten yaptığı her şeyi zaten karşılıyor.
• Asıl bağımlılık Word ve Google Docs yapıştırması. Editörlerin özlediği şey blok değil, bir Microsoft belgesini düşünmeden editöre yapıştırabilmenin verdiği hoşgörü. Modern Gutenberg bu yapıştırma yolunu iyi yönetiyor, ama “her şeyi önce büyük bir TinyMCE kutusuna bırak” kas hafızası kolay kolay ölmüyor.
• Mevcut yazılar güvende. Bunu tekrar etmeye değer çünkü değişikliği anlattığımız ilk beş dakika içinde gelen soru bu: arşivinizdeki hiçbir şey kırılmıyor. Sayfada zaten bulunan wp:freeform blokları görüntülenmeye ve editör o yazıyı açtığında düzenlenebilir olmaya devam ediyor.
• Bloklara dönüştür yolu hâlâ önemli. Eski Klasik içerik yığınınız varsa, mevcut Klasik bloklardaki “Bloklara dönüştür” eylemi temizliğin doğru yolu olmaya devam ediyor. Bu kapı artık tek yönlü, ama bu sorun değil; platformun gittiği yön bu.
• Bu, TinyMCE kaldırma adımı değil. TinyMCE hâlâ çekirdekte. Klasik blok hâlâ kayıtlı. Değişen şey yeni içerik için keşfedilebilirlik. Daha geniş kullanımdan kaldırma tartışması Gutenberg issue #78067‘de yaşıyor, ama o ayrı ve daha uzun bir yay.

Ne yapardım (ya da yapmazdım)

Bir ajans yönetiyor ya da bir yığın müşteri sitesini ayakta tutuyorsanız içeride şu sırayla ilerliyoruz:

• Filtreyi varsayılan olarak açmayın. Her mu-plugin’e add_filter( 'wp_classic_block_supports_inserter', '__return_true' ); bırakıp konuyu kapatmak cazip. Direnin. Açtığınız her site, ileride yine kapatmak zorunda kalacağınız bir site.
• Hangi sitelerin gerçekten kullandığını denetleyin. Son iki yılın içeriğine post_content üzerinden %<!-- wp:freeform -->% arayan basit bir WP_Query, 15 Temmuz’dan önce hangi müşterilerle konuşmanız gerektiğini tam olarak söyler. Çoğu ajans bu listenin ne kadar kısa olduğunu görünce şaşıracak.
• Gerçekten ihtiyaç duyan siteler için filtreyi dar kapsamda tutun. Klasik bloğu yalnızca ihtiyaç duyan içerik türlerine ve rollere açın. Bunu, bu adımın geçici bir köprü olduğunu, uzun vadeli bir tutum olmadığını belirten kısa bir iç notla eşleştirin. Şu anda bir müşteride filtreyi yalnızca tek bir eski içerik türüyle sınırlamak için filtrenin ilettiği yazı nesnesini kullanıyoruz.
• Editörleri panik etmeden önce eğitin. Paragraf bloğu ve Word’den yapıştırma yolu üzerinde geçirilecek yirmi dakika, editörlerin Klasik bloğu fiilen ne için kullandığının yüzde doksanını karşılıyor. Bir kez gösterin, soru bir daha gelmesin.
• Bunu temizlik için bahane sayın. Yarı dönüştürülmüş Klasik yazılar birikmişse, blok hâlâ kendi editörünüzün araçlarında görünürken üzerlerinde “Bloklara dönüştür”ü çalıştırın. İki ay sonra editörleriniz bu işi yapacak bir düğme görmeyecek.

WordPress çekirdeğinde şu anki örüntü tutarlı ve açıkçası sağlıklı: Gutenberg geçişi sırasında platforma hizmet etmiş özellikler, mevcut siteleri kırmadan ama yeni içerik için kanamayı durduracak şekilde sessizce emekliye ayrılıyor. Klasik bloğu ekleyiciden gizlemek ders kitabı düzeyinde bir örnek. Diff küçük. Onun ekosistem genelinde mümkün kıldığı temizlik büyük.

Editör konuşmalarını şimdiden planlayın. İhtiyacınız olan kod değişikliği tek bir filtre, ve çoğunuzun aslında ona ihtiyacı bile olmayacak.