Medya Kütüphanesi Sonsuz Kaydırma 7.1’de Varsayılan

Beş yıl önce erişilebilirlik ekibi Medya Kütüphanesi’nden bir özelliği çekip aldı çünkü klavye kullanıcıları kaydırılarak gelen görsellere ulaşamıyordu, ekran okuyucularının bu yeni içeriği duyurma yolu yoktu ve her açılan sayfada tarayıcı geçmişi sessizce kırılıyordu. Bu WordPress 5.8’di, Temmuz 2021. Çözüm bir filtrenin varsayılanını true‘dan false‘a çevirmek ve sonsuz kaydırmayı geri isteyen için tek satırlık kapıyı açık bırakmaktı. Neredeyse hiç kimse o kapıyı aralamadı.

WordPress 7.1 durumu geri çeviriyor. Medya Kütüphanesi ızgarasında sonsuz kaydırma yeniden varsayılan hâline geliyor. Bu sefer farklı olan değişikliğin şekli — 5.8 kararının geri alınması değil, kararın etrafına örülmüş bir yönetişim katmanı. Filtre hâlâ üstte. Filtrenin altında yeni bir kullanıcı bazlı tercih var. Vaktinde açık kalmayı seçmiş siteler açık kalıyor. Yeni siteler doğrudan sonsuz kaydırmaya sahip oluyor ve kimsenin ekstra bir şey düşünmesi gerekmiyor.

Küçük ama son derece WordPress’e özgü bir tasarım hareketi — beş yıllık döngü, üç seviyeli geçersiz kılma zinciri, kırılan tema yok, kırılan eklenti yok ve sayfalamayı geri isteyen editör için profil sayfasında bir onay kutusu. Pazartesinin on dakikasını hak ediyor.

Gerçekten yeni olan ne

“Media Library infinite scrolling is now enabled by default, with a per-user opt-out” başlıklı geliştirici notu Make/Core’da Marin Atanasov tarafından 23 Temmuz 2026’da yayımlandı; trac bileti #65564 takip ediyor. Değişiklik şu anda beta aşamasında olan WordPress 7.1’de yer alıyor, GA sürüm partisi programına göre 19 Ağustos 2026.

Mekanik net. WordPress 5.8’de sonsuz kaydırmayı varsayılan olarak devre dışı bırakmak için tanıtılan ama tekli bir kancayla geri açılabilir bırakılan media_library_infinite_scrolling filtresi aynı adla ve aynı imzayla kalıyor. Sadece varsayılan dönüş değeri false‘tan true‘ya dönüyor. Filtre sözleşmesinde başka hiçbir şey değişmiyor.

Filtrenin altına yeni bir kullanıcı bazlı tercih yerleşiyor. upload_files yetkisine sahip her kullanıcı profil ekranında “Disable infinite scrolling in the Media Library grid view” etiketli bir onay kutusu görüyor (varsayılan olarak işaretsiz). Tercih, infinite_scrolling kullanıcı meta anahtarında dize olarak, 'true' veya 'false' değerleriyle saklanıyor. Çözünürlük sırası yukarıdan aşağıya: önce media_library_infinite_scrolling filtre geri çağrısı, sonra kullanıcının tercihi, en sonda yeni varsayılan olan true. Filtreden açıkça false dönen bir site hâlâ sayfalama alıyor — site sahibinin çağrısı kullanıcınınkini, kullanıcınınki de çekirdek varsayılanı geride bırakıyor.

Geriye dönük uyumluluk hikâyenin tamamı. Filtreye hiç dokunmamış siteler artık sonsuz kaydırmaya sahip. add_filter( 'media_library_infinite_scrolling', '__return_true' ); ile açık pozisyona geçmiş siteler bir şey hissetmiyor. __return_false ekleyenler de öyle. Kullanıcı meta göçü çalışmıyor. Değişiklikte adı geçen katkıcılar arasında youknowriad, khokansardar, wildworks, davidbaumwald, joedolson ve sabernhardt var — o listedeki erişilebilirlik ekibi isimleri başlı başına bir sinyal.

5.8 kararının neden var olduğuna kısa bir mola değer. Trac biletleri #50105 ve #40330 gerekçeyi topluyor: sonsuz kaydırma, ilk sayfa yüklemesinden sonra eklenen öğelere yalnızca klavye kullanan kullanıcıların ulaşmasını fiilen imkânsız kılıyordu, ekran okuyucularının bu yeni içeriği duyuracak bir düzeni yoktu, tarayıcı geri düğmesi kaydırma konumunu veya sorgu durumunu geri getirmiyordu ve büyük katalogda yüzlerce tam boy küçük resmi yüklemek belleği zorluyordu. Beş yıl sonra JavaScript katmanı bu listenin mekanik kısımlarını çözecek kadar yeniden yazıldı, ama erişilebilirlik ödünü hâlâ gerçek — o yüzden sessiz bir dönüş değil, onay kutusu.

WordPress ve WooCommerce’te çalışanlar için önemi

Günde on iki görsel yükleyen bir yayın ekibi için değişiklik görünmez. Büyük bir kütüphanede gezinen çoğu editörün zaten varsaydığı davranıştı sonsuz kaydırma. Beş yıllık sayfalama, çoğu insanın filtreleri daraltıp aradığını bulana kadar “daha fazla yükle” düğmesine bastığı bir hata gibi hissettiriyordu. 7.1 sonrası ızgara akmaya devam ediyor.

Beş haneli görsel kütüphanesi olan bir WooCommerce mağazasında — ürün fotoğrafları, varyasyon örnekleri, yaşam tarzı çekimleri, Medya’da duran vergi faturası PDF’leri — hikâye daha karışık. O kadar büyük bir katalogda sonsuz kaydırma, tarayıcı eski yüklemelere doğru ilerledikçe ciddi bir bellek ayak izi biriktirebilir; özellikle RAM’i düşünülerek seçilmemiş mağaza yöneticisi dizüstülerinde. Kullanıcı bazlı vazgeçme tam da bunun için tahliye vanası. Ağırlıklı olarak masaüstü ızgaradan çalışan bir mağaza sahibi muhtemelen açık olmasını ister. Gün boyu ızgarada yaşayan, dört yaşındaki MacBook’lu bir mağaza yöneticisi istemeyebilir. İkisi de tercih ettiği davranışa bir profil-sayfası onay kutusu uzaklıkta ve mesele tam da bu.

Çok sayıda müşteri sitesi yöneten ajanslar için risk yüzeyi küçük ve net. Sayfalamayı varsayan bir eklenti — özel bir Medya Kütüphanesi filtre paneli, sabit sayfa boyutu bekleyen bir toplu işlem arayüzü, sayfalanmış ızgarayı kazıyan eski bir DAM entegrasyonu — gözden geçirilmeli. Filtre hâlâ dinleniyor, yani gerektiğinde tek satırlık düzeltme mevcut, ama uyumsuzluğu 7.1 GA’dan üç hafta sonra bir müşterinin varlık onay akışının sessizce şekil değiştirdiğini görerek keşfetmek ideal yol değil.

Daha geniş sinyal yönetişim katmanı. WordPress’in neredeyse her sürümünde tekrar eden desen: bir varsayılanı değiştir, filtreyi bozma, altına kullanıcı bazlı bir tercih koy, önceki tercihlere saygı göster. Hiçbir şey kırılmıyor. Hiçbir göç betiğine gerek yok. Davranış yarın farklı, kod yolu aynı. Gösterişli değil, ama 20 yıllık sitelerin temiz şekilde güncellenmesinin sebebi bu.

Ne yapardım (ya da yapmazdım)

Bu hafta staging’de Gutenberg trunk ya da bir WordPress 7.1 beta yapısında yapmaya değer üç şey. Birincisi, yönettiğiniz her sitenin eklenti ve temalarında media_library_infinite_scrolling dizesini arayın. Bulduğunuz her şey ya 7.1 öncesinden açık pozisyon (yeni varsayılana düşmek istiyorsanız 19 Ağustos’tan sonra silmesi güvenli) ya da gerçek bir sebeple kapatılmış (dokunmayın). Filtreye dokunmadan sayfalama varsayan her şey siz bakana kadar görünmez kalır.

İkincisi, gerçek bir Medya Kütüphanesi’ne sahip bir müşteri sitesini alın — üç binden fazla öğe — ve ızgarayı 7.1 beta’da açın. En dibe kadar kaydırın. Tarayıcının görev yöneticisinde bellek kullanımını izleyin. Yükleme deseninin bir mağaza yöneticisinin normal bir dizüstünde deneyimlemesini istediğiniz şey olduğunu doğrulayın. Yanıt hayırsa, müdahalenin site geneli mi (bir mu-plugin’de false döndüren filtre) yoksa kullanıcı bazlı mı (o rol için belgelenmiş profil-sayfası onay kutusu) olacağına karar verin. Reflekse göre değil düşünerek karar verin — bir fotoğraf portföyü ile bir depo kataloğu için doğru yanıt farklı.

Üçüncüsü, ızgarayı manipüle eden herhangi bir yönetim tarafı eklentiniz varsa — filtre açılırları, özel sütunlar, toplu işlemler, “sayfadaki hepsini seç” arayüzü — yeni varsayılan etkinken 7.1 beta üzerinde regresyon testinden geçirin. Sayfa sınırını varsayan toplu işlemler yeniden kapsanmalı ya da arayüz, “hepsini seç”in ızgara hiç bitmediğinde ne demek olduğunu açıklamalı.

Yapmayacağım iki şey. Medya Kütüphanesi’nin “değiştiği” konusunda müşteriye duyuru hazırlamayın — değişiklik neredeyse her editör için görünmez ve istisnalar, iş akışının sayfalamaya bağlı olduğunu zaten bildiğiniz yerler. Site geneli ayar için arayüz düğmesi ekleyen bir eklenti kurmayın; filtre tek satır ve sonraki beş yıl eklenti güncelleme kuyruğunda değil, sitenin kendi mu-plugin klasöründe yaşamalı. Ve bunu bugünkü WooCommerce 11.0 güncelleme penceresiyle üst üste yığmayın — WooCommerce 11.0 ayrı bir değişiklik penceresi, WordPress 7.1 19 Ağustos’ta iniyor, üç hafta arayla, sıralı çalıştırın.

Her sürüm döngüsünün bunun gibi bir tanesi olur — bir filtreye, bir kullanıcı tercihine ve korunan geçersiz kılma zincirine sarılı küçük bir varsayılan değişikliği. Anlatmaya değecek bir şey yok ve 2015’te kurduğunuz bir WordPress sitesinin 7.1’e dramsız güncellenmesinin nedeni tam olarak bu.